Βαϊμάρη και Αθήνα

Βαϊμάρη και Αθήνα

Του Θανου Βερεμη*

Ακούμε από τα ΜΜΕ να γίνεται λόγος για τη σχέση της περιόδου κρίσης που διέρχεται η Ελλάδα με τις συνθήκες που επέτρεψαν την κατίσχυση του ναζισμού στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1918-1933). Ποια τα κοινά στοιχεία των δύο παραδειγμάτων και ποιες οι διαφορές μεταξύ τους; Τα κοινά είναι τα ακόλουθα:

1. H κυβέρνηση του «Μεγάλου Συνασπισμού» το 1928-1932 ανάμεσα στους Σοσιαλδημοκράτες και το Λαϊκό Κόμμα (και μερικά μικρότερα) της Γερμανίας θυμίζει την εικόνα της ελληνικής κυβέρνησης σήμερα. Αν μάλιστα λογαριάσουμε το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (13,1%) και το ναζιστικό εθνικοσοσιαλιστικό (18,3%) μετά τις εκλογές του 1931, θα πλησιάσουμε τους αντιπολιτευόμενους στη σημερινή ελληνική Βουλή.

2. Η οικονομική κρίση του 1929-30 υπήρξε ο άνεμος στα πανιά του ναζισμού και βέβαια η κυριότερη εξήγηση για την άνοδο της Χρυσής Αυγής στα καθ’ ημάς.

3. Η έκπτωση της φιλελεύθερης Δημοκρατίας του Μεσοπολέμου πραγματοποιήθηκε κυρίως από την υπονόμευση που απεργάζονταν τα άκρα, το ΚΚΓ και οι αριστερές επαναστατικές του ομάδες πρώτα και έπειτα τα ναζιστικά τάγματα εφόδου. Στο σημερινό μας Κοινοβούλιο η απαξίωση του «καπιταλιστικού» κοινοβουλευτισμού από το ΚΚΕ είναι μια πραγματικότητα που όλα τα κόμματα αποδέχονται. Η ίδια περιφρόνηση εκφράζεται σποραδικά και από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (διάκριση ανάμεσα σε δεξιά και αριστερή βία, προτροπές σε ανατροπή της έννομης τάξης). Η επίκληση της Δημοκρατίας δεν αποτελεί αναγκαστικά τεκμήριο δημοκρατικότητας αφού ο όρος σημαίνει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικά μεταξύ τους καθεστώτα. Αλλη η αντίληψη της Δημοκρατίας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και άλλη στις πρώην Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες του Ανατολικού Συνασπισμού.

4. Η προσπάθεια Φιλελεύθερων διανοούμενων όπως ο Τόμας Μαν, να δημιουργηθεί κοινή γραμμή πλεύσης ανάμεσα στους συντηρητικούς και σοσιαλδημοκράτες κοινοβουλευτικούς του 1930, θυμίζει σημερινές εκκλήσεις προς την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση να συμφωνήσουν σε ορισμένες αρχές για να απομονώσουν τη Χρυσή Αυγή. Ο Πρώσος πρωθυπουργός Οτο Μπράουν επικαλέστηκε τότε τον συνασπισμό των λογικών ανθρώπων.

5. Η επίκληση του λαού (volk) υπήρξε κοινό στοιχείο της Δεξιάς και της Αριστεράς και στις δύο περιπτώσεις και χρησιμοποιείται και σήμερα εις βάρος της ισχύος του νόμου. Ο λαϊκισμός ο οποίος μαστίζει το πολιτικό φάσμα –δεξιό και αριστερό- παραπέμπει στη νομιμοποίηση της βίας και της αυθαιρεσίας τις οποίες επέβαλε ο Χίτλερ και οι οπαδοί του.

Οι διαφορές είναι αρκετές :

1. Η Ελλάδα δεν εξέρχεται από μια στρατιωτική ήττα όπως η Γερμανία το 1919.

2. Η επιπολαιότητα της γερμανικής Αριστεράς και της Δεξιάς έναντι των ναζιστών εξηγείται εν μέρει από την απουσία τότε των εμπειριών που σήμερα γνωρίζουμε για τους οπαδούς του Χίτλερ. Η σημερινή περιφρόνηση του κράτους δικαίου από αριστερούς και δεξιούς πολιτευτές αποτελεί αδικαιολόγητη αν όχι εγκληματική πράξη.

3. Ο αρνητικός ρόλος του υπέργηρου προέδρου της Δημοκρατίας Χίντενμπουργκ δεν έχει το αντίστοιχό του στη σημερινή Ελλάδα, αφού ο θεσμός εδώ ελάχιστη εξουσία φέρει. Η ευθύνη του Χίντενμπουγκ για την άνοδο του Αυστριακού δεκανέα στη θέση του Γερμανού καγκελάριου είναι τεράστια.

Μένει να εξακριβώσουμε αν οι Ελληνες ψηφοφόροι είναι εξίσου αμετροεπείς με τους Γερμανούς των εκλογών της 5ης Μαρτίου 1933 που έδωσαν στον Χίτλερ το 44% των ψήφων. Η λεπτομέρεια διέφυγε της προσοχής του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ όταν δήλωνε ότι «η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα». Αν είχε διαβάσει τον Αριστοτέλη θα ανακάλυπτε ότι το δημοκρατικό σύστημα είναι το ευπαθέστερο απ’ όλα και προϋποθέτει ενάρετους ψηφοφόρους για να λειτουργήσει σωστά. Αναρωτιέμαι αν μπορούμε να ισχυριστούμε κάτι τέτοιο παρακολουθώντας τη σημερινή Βουλή μας εν δράσει.

Ασφαλώς η Χρυσή Αυγή είναι γνήσιο προϊόν της κρίσης και πρέπει να αντιμετωπισθεί με σκληρά μέτρα μνημονιακού τύπου. Αλλά ας μην ξεχνάμε τη διάχυτη ανομία που ανεχόμαστε χρόνια τώρα και τον μιθριδατισμό που μας προκαλεί το δηλητήριο το οποίο εκρέει ο λαϊκισμός. Ας θυμηθούμε το καίριο άρθρο του Αγγελου Στάγκου «Ο ελληνικός φασισμός στο προσκήνιο» (15 Σεπτεμβρίου 2013):

«Οι καταστροφές και οι λεηλασίες στην Αθήνα, (η δολοφονία τριών νέων ανθρώπων στη Marfin), τα γεγονότα της Κερατέας και των Σκουριών… οι απερίγραπτες δηλώσεις συνδικαλιστών, οι βανδαλισμοί σε βάρος κτιρίων, οι θανατηφόρες επιθέσεις κατά μεταναστών, οι λήψεις αποφάσεων από ελάχιστες μειοψηφίες σε πανεπιστήμια και συνδικαλιστικές οργανώσεις, η χρησιμοποίηση των μαθητών για αλλότριους σκοπούς, οι συνεχείς μεθοδεύσεις πρυτάνεων εναντίον κάθε αλλαγής στα ΑΕΙ…». Μάθαμε να ζούμε με όλα αυτά σαν να ήταν φυσιολογικές καταστάσεις.



* Ο κ. Θάνος Βερέμης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Greece: Golden Dawn Will Rebound

September 26, 2013 | 1029 GMT

Summary

(STR/AFP/Getty Images)

The Golden Dawn party demonstrate in front of the parliament building in Athens in May.

The popularity of Greece's Golden Dawn, a far-right political party, has fallen slightly since one of its supporters allegedly murdered an anti-fascist musician on Sept. 18, and although Athens would like to curb the group's influence further, it will be too preoccupied with Greece's economic problems to manage fringe movements adequately. Thus there is still some room for Golden Dawn and similar parties to regain any support they may have lost.

Analysis

Since its inception in the 1980s, Golden Dawn has never shied from expressing its nationalist beliefs, its aversion to immigrants and, in recent years, its opposition to the Greek bailout and to mainstream political parties. Discontent surrounding the Greek economic crisis -- and the government's subsequent austerity measures -- was a boon to the party's popularity. Golden Dawn has attracted the disgruntled and the unemployed, sometimes targeting schools, youth clubs and social media outlets to populate its ranks. Though it comprises mostly youths, the party has become increasingly popular among older Greeks afflicted by their own economic hardships.

In fact, Golden Dawn became so popular that it won 18 (of 300) seats in the 2012 parliamentary elections. However, according to a recent poll by Greek newspaper Eleftheros Typos, the party's popularity popularity fell from 8.3 percent on Sept. 15 to 5.8 percent on Sept. 21. The rapid decline in popular support is unsurprising; the murder of activist and musician Pavlos Fyssas was highly publicized, and it is still widely discussed in Greek media. However, none of the social or economic conditions that facilitated the group's rise has changed, so Golden Dawn may rebound from the incident somewhat easily.

Allegations

What bothers many about Golden Dawn is its alleged cooperation with vigilante groups and with security forces. Over the past several years, vigilante groups have surfaced in such Athens neighborhoods as Agios Panteleimonas and Attiki, which are predominated populated by immigrants. These groups purport to protect Greek citizens, claiming they are filling a void left by overworked and underpaid police. However, they reportedly have attacked immigrants in an effort to encourage them to leave the country.

Notably, these groups hold some of the same nationalist beliefs as Golden Dawn, which has been accused of mobilizing them, and even of fighting alongside vigilante group members. So far, there has been no evidence suggesting vigilantism occurs at the behest of Golden Dawn.

There have also been allegations that Golden Dawn has worked with Greek police and the military. Before the group's creation, founder Nikolaos Michaloliakos had a close working relationship with the Greek military junta of 1967-1974. This relationship imparted a military mentality on Golden Dawn -- its members wear clothing that resemble military uniforms, its structure is akin to the military's, and they employ nearly the same tactics and weapons when they take to the streets. Coupled with a nationalist ideology, the group has been able to garner ideological and political support from the armed forces. In fact, when Greece became a democracy in 1974, most law enforcement and military personnel supported far-right parties.

That support appears to have continued. When anarchists and anti-fascists protest, they usually will engage police, sometimes violently. But when Golden Dawn members protest, police have been seen to ignore them. There have even been allegations that the police protect them. Indeed, when a group of Golden Dawn members attacked Fyssas on Sept. 18, witnesses reported that police simply stood by and even allowed the group to escape. Golden Dawn supporter Giorgios Roupakias later confessed to stabbing Fyssas and eventually was arrested.

On Sept. 23, the Greek government launched an investigation into the Greek police amid the allegations. This led to the resignations and transfers of several police officers. While there are conflicting reports as to why the police officers were punished, some speculate their dismissals reflect the government's efforts to clamp down on Golden Dawn's activities, as well as those of complicit police officers.

But the rumors of collusion have not stopped. According to Greek newspapers Sunday Vima and Ehtnos, Greek special forces were recently accused of training Golden Dawn members to conduct assassinations. No evidence has surfaced to corroborate these accusations.

Moreover, Greek police and Golden Dawn allegedly have jointly plotted attacks and robberies in Greece. In February, authorities arrested 23 people, including members of Golden Dawn, Greek police and relatives of police, suspected of responsibility in numerous bank robberies and ATM burglaries throughout Athens, as well as a plot to carry out an armed attack on an unknown target. A policeman from Kavala reportedly provided Golden Dawn members and police officers with explosives and bulletproof vests.

The Future of Golden Dawn

As a political party that favors grassroots support, particularly involving those afflicted by the economic crisis, Golden Dawn has an ideal recruitment ground in Greece. The group provides some Greeks a means to act out and voice their anger at the Greek government in a way that they otherwise would have not chosen to.

But because Greek and international media have so heavily covered the recent killing, Athens is under pressure to respond to Golden Dawn. There will likely continue to be cosmetic changes involving Greek police and strong statements from Greek politicians against Golden Dawn, but they will be of little consequence. Golden Dawn probably will keep a low profile until the outrage stemming from the murder passes, but the group eventually will resume its nationalistic campaign against immigrants and the Greek government -- which will further threaten stability. However, if Golden Dawn is banned, it will likely be replaced by a similar party, because the Greek crisis offers fertile ground for these parties to grow.

Terms of Use | Privacy Policy | Contact Us

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΡΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ “ΑΛΩΣΗ 1453”

Ακόμη ένα ρεκόρ για την ακριβότερη κινηματογραφική παραγωγή στην τουρκική ιστορία.

Πέντε εκατομμύρια Τούρκοι έχουν δει την υπερπαραγωγή “Άλωση 1453”...

Ρεκόρ εισιτηρίων κάνει η τουρκική ταινία «Άλωση 1453». Κλείνοντας την τρίτη εβδομάδα προβολής στις κινηματογραφικές αίθουσες της Τουρκίας υπολογίζεται ότι ήδη 5.042.994 θεατές έχουν σπεύσει στα σινεμά για να παρακολουθήσουν το στόρι.

Για την ολοκλήρωση της ταινίας ξοδεύτηκαν περισσότερα από 17 εκατ. δολάρια και χρειάστηκαν σχεδόν τρία χρόνια γυρισμάτων και μοντάζ.Η ταινία παρουσιάζει τη ζωή του σουλτάνου Μωάμεθ μέχρι τη στιγμή της εισβολής των Οθωμανών στην Κωνσταντινούπολη την αποφράδα Τρίτη 29 Μαΐου του 1453 και χρονικά

συμπίπτει με την επέτειο των 560 ετών από την κατάληψη της Βασιλεύουσας.

Η τουρκική υπερπαραγωγή έχει προκαλέσει και κριτική εκ των έσω. Ενδεικτικά είναι όσα είχε γράψει το Φεβρουάριο στην αγγλόφωνη έκδοση της Hurriet ο δημοσιογράφος Μπουράκ Μπεκντίλ, ο οποίος έθετε το ρητορικό ερώτημα να γιόρταζαν οι Βρετανοί την “άλωση του Λονδίνου” ή οι Γερμανοί την “Άλωση του Βερολίνου”.

“Μήπως πρέπει να περιμένουμε να ακολουθήσουν ταινίες όπως “‘Άλωση 1974’’ ή ‘’Αφανισμός 1915’’;” ειρωνευόταν εμμέσως τους συμπατριώτες του ο Τούρκος δημοσιογράφος.

Ομολογία ενός Σκεπτόμενου Τούρκου δημοσιογράφου Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα SABAH, από τον Engin Ardiç, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου...

Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει μία σειρά από αλήθειες για τις οποίες το Κεμαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί μεταφρασμένο το πλήρες κείμενο, από την συγ- κεκριμένη διεύθυνση της Τουρκικής εφημερίδας Sabah το οποίο έχει ως εξής

” Τούρκοι συμπατριώτες, σταματήστε πια τις φανφάρες και τις γιορτές για την Άλωση, αρκετή ßία έχουμε δώσει στην Ανατολή με τις πράξεις μας...

” « ΑΝ οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο με θέμα : «Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»...

ΑΝ έφτιαχναν μακέτα με τα τείχη της πόλης και τους στρατιώτες με τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη... (όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο !)

ΑΝ ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε τον δικό μας Ulubatlι Hasan και τον γκρέμιζε κάτω...

ΑΝ ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο και δίπλα του άλλος ως Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής κι έμπαιναν ως αντιπρόσωποι της πόλης... (όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο !)

ΑΝ έφτιαχναν μια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες αλλά Σταυρό....

ΑΝ έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα μας άρεσε;

Δεν θα μας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη μας από την Ελλάδα.

Τότε, γιατί το κάνετε εσείς αυτό, κάθε χρόνο;

Πέρασαν 556 χρόνια και γιορτάζετε (την Άλωση) σαν να ήταν χθες;

Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή, (μ΄ αυτές τις γιορτές πού κάνετε) διακηρύσσετε σε όλο τον κόσμο ότι:

«αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά μας, ήρθαμε εκ των υστέρων και τα πήραμε με τη ßία».

Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη μνήμη μια υπόθεση 6 αιώνων;

Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια μέρα θα δοθεί πίσω;

Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε μερικοί ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919.

Μη φοβάστε, τα 9 εκατομμύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 12 εκατομμυρίων, και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν.

Κι οι δικοί μας που γιορτάζουν την Άλωση είναι μια χούφτα φανατικοί μόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα.

Ρε σεις, αν μας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις μέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε ;

Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς ;

Αντί να περηφανευόμαστε με τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε με αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν.

Όλη η Ανατολή είναι περιοχή μέ την βία κατακτημένη...Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουν (ana= μάνα, dolu= γεμάτη) αλλά προέρχεται από την ελληνική λέξη η Ανατολή.

Ακόμα και η ονομασία της Ισταμπούλ δεν είναι όπως μας λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάμ»

τραßώντας τη λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».

Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαμε, μόνιμη εγκατάσταση, τέλος η νομαδική ζωή και γι’ αυτό ο λαός αγοράζει πέντε – πέντε τα διαμερίσματα. Κανείς δεν μπορεί να μας κουνήσει, ηρεμήστε πια...

Οι χωριάτες μας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς όμως πολλές φανφάρες...».

Χρήση γενόσημων στο 60% συμφώνησαν Άδωνις - τρόικα - Ειδήσεις - Ελλάδα - in.gr

Χρήση γενόσημων στο 60% συμφώνησαν Άδωνις - τρόικα - Ειδήσεις - Ελλάδα - in.gr

Εως 880% ακριβότερα από τη Σουηδία, τα γενόσημα στην Ελλάδα | Άρθρα | Ελευθεροτυπία

Εως 880% ακριβότερα από τη Σουηδία, τα γενόσημα στην Ελλάδα | Άρθρα | Ελευθεροτυπία

“Θρηνώ και οδύρομαι”

“Θρηνώ και οδύρομαι” επηρεασμένος από ανάρτηση περί: ILLUMINATI: ΒΑΘΜΟΣ ΠΡΙΓΚΗΨ ‘Η ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΙΑΣ-ΕΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 1781-85 αγαπημένου φίλου.

Θρηνώ και οδύρομαι από το Δοξαστικόν του Εσπερινού του Ψυχοσάββατου

"Θρηνώ και οδύρομαι, όταν εννοήσω τον θάνατον και ίδω εν τοις τάφοις κειμένην την κατ' εικόνα θεού πλασθείσαν ημίν ωραιότητα άμορφον, άδοξον, μή έχουσαν είδος.

Ως άνθος μαραίνεται και ως όναρ  παρέρχεται και διαλύεται πάς άνθρωπος. Πάλιν δε ηχούσης της σάλπιγγος νεκροί ως εν σεισμώ πάντες αναστήσονται προς την σήν υπάντησιν, Χριστέ, ο θέος. Τότε, Δέσποτα, ούς μετέστησας εξ ημώνεν ταις των αγίων Σου κατάταξον σκηναίς. 

Μετα των αγίων ανάπαυσον, Χριστέ, την ψυχήν του δούλου Σου , ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος.

Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα, όσα ουχ υπάρχει μετά θάνατον. Ου παραμένει ο πλούτος, ου συνοδεύει η δόξα. Επελθών γαρ ο θάνατος ταύτα πάντα εξηφάνισε. Διό Χριστώ, τω αθανάτω βασιλεί βοήσωμεν, τον μεταστάντα εξ ημών ανάπαυσον, ένθα πάντων εστιν ευφραινομένων η κατοικία. 

Οντως φοβερώτατον το του θανάτου μυστήριον, πώς ψυχή εκ του σώματος βιαίως χωρίζεται εκ της αρμονίας και της συμφυίας ο φυσικώτατος δεσμόςθείω βουλήματι αποτέμνεται. Τον μεταστάντα ανάπαυσον, εν σκηναίς των δικαίων Σου Ζωοδότα, φιλάνθρωπε.

Εμνήσθην του προφήτου βοώντος, εγώ ειμι γή και σποδός . Και πάλιν κατενόησα εν τοις μνήμασι και είδον τα οστά τα γεγυμνωμένα και είπον, άρα τίς εστι βασιλεύς ή στρατιώτης, ή πλούσιος ή πένης, ή δίκαιος ή αμαρτωλός; Αλλά ανάπαυσον, Κύριε, μετα δικαίων τον δούλον Σου, ως φιλάνθρωπος. Μακαρία η οδός, ή πορεύει σήμερον, οτι ητιμάσθη σοιτόπος αναπαύσεως.

Δεύτε τελευταίον ασπασμόν, δώμεν, αδελφοί, τω θανόντι, ευχαριστούντες θεόν. Ούτος γαρ εξέλιπε της συγγενείας αυτού, και προς τάφον επείγεται, ουκέτι φροντίζων τα της ματαιότητος και πολυμόχθου σαρκός. Πού νυν συγγενείς τε και φίλοι; 'Αρτι χωριζόμεθα, όνπερ αναπαύσαι Κύριος ευξώμεθα."

Θρηνώ και οδύρομαι γιατί κάνουμε like σε αποσπάσματα τυπικών που δεν καταλαβαίνουμε, με μόνο κριτήριο αν γράφει ή όχι Illuminati.Αν κρίνω από του σύγχρονους illuminati που αυτό-βαπτίζονται τέτοιοι και προσπαθούν να τσιμπήσουν κανένα πελατάκι... 

Θρηνώ και οδύρομαι γιατί ενώ το γερμανικό κείμενο που έχεις στα χέρια σου έχει σαφή επί λέξη αναφορά στο Δοξαστικό του ψυχοσάββατου (ανατολικής ορθόδοξης εκκλησίας) και αυτό δεν αναφέρεται πουθενά.

Θρηνώ και οδύρομαι που τέτοια τυπικά δεν είναι πια σε ισχύ, αν και ίσως είναι καλύτερα που δεν είναι γιατί εάν ήταν θα καλούνταν να τα εκτελέσουν και να διδαχτούν από αυτά, απατεώνες, κομπλεξικοί, υστερικοί/ες, ψώνια, ηλίθιοι και φίδια. (βέβαια υπάρχουν και εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν πάντα τον κανόνα).

Θρηνώ και οδύρομαι γιατί χάριν της ποσότητας και της εξυπηρέτησης των λειτουργικών αναγκών έχουμε οικειοθελώς και σκόπιμα απολέσει την ποιότητα.

Στην Ιλιάδα για να μπορέσει κάποιος από τους ακροατές να ακούσει και να κατανοήσει τον αίνο πρέπει να διαθέτει 3 αρετές:

1. Πρέπει να είναι σοφός δλδ ικανός να κατανοήσει το κωδικοποιημένο μήνυμα του ποιήματος. Αυτό σημαίνει πνευματική ικανότητα.

2. Πρέπει να είναι αγαθός. Πράγμα που σημαίνει ηθική ικανότητα.

3. Πέπει να είναι φίλος δλδ κοντινός και αγαπημένος με τους άλλους και με τον αφηγητή του αίνου. Πρέπει δλδ να είναι ΚΑΙ συναισθηματικά ικανός.

Ας προσπαθήσουμε να αποσυμβολίσουμε τα τρία αυτά προαπαιτούμενα/ αρετές, ας τα προβάλλουμε στην σημερινή κατάστασή μας.

Τέλος αν λαμβάναμε υπόψη μας τα παραπάνω 3 σημεία στην επιλογή αλλά και όταν επιτρέπουμε σε μικρόνους να μας ακούν και να μας συναναστρέφονται τότε τα πράγματα θα ήταν καλύτερα, σε όλους τους τομείς!

Με πολύ Αγάπη

Δεν Ξεχνώ!