Συνειρμοί/Συλλογισμοί "Τρομοκρατίας"

Του Dott. Δημήτρη.Κ.Αρβανίτη

Φαρμακοποιού, PharmD, MSc.

Τις τελευταίες μέρες, κυρίως μετά την τρομοκρατική επίθεση στο "The Mall", αναρωτιέμαι αν τελικά κερδίζει κάποιος από την δράση και τις ενέργειες των τρομοκρατικών οργανώσεων. Αν υποκινούνται, κατευθύνονται, χρηματοδοτούνται, εξοπλίζονται, χρησιμοποιούνται από το κράτος. Αν τελικά είναι όργανα του συστήματος ή δρουν αντισυστημικά και ριζοσπαστικά.

Μελέτησα λοιπόν την περίπτωση της γειτονικής Ιταλίας των δεκαετιών ΄70 και ΄80. Εκεί έδρασαν διάφορες Τρομοκρατικές Οργανώσεις αριστερής και δεξιάς προέλευσης. Οι πιο γνωστές ήταν οι "Ερυθρές Ταξιαρχίες- Brigate Rosse-BR" κουμουνιστικής ακροαριστερής υφής και οι Οπλισμένοι "Επαναστατικοί Πυρήνες- Nuclei Armati Rivoluzionari-NAR" νεοναζιστικής ακροδεξιάς προέλευσης.

Το κατεστραμμένο σαλόνι 2ης θέσης του ΣΣ Bologna. 

Οι NAR 1977-1981 έγιναν, "γνωστοί" για την "Σφαγή του Σ/Δ Σταθμού της Bologna" στις 2 Αυγούστου 1980 όπου με βόμβα  ( 23 kg εκρηκτικού μείγματος 5 kg τριτόλης και Τ4, επονομαζόμενο compound B, ενισχυμένο με 19 kg νιτρογλυκερίνης) τους κατεδάφισαν την αίθουσα αναμονής της 2ης θέσης και άφησαν 85 νεκρούς και περισσότερους από 200 τραυματίες και ακρωτηριασμένους!
Στο "ενεργητικό" τους εκτός της σφαγής της Bologna  έχουν περισσότερες από 33 δολοφονίες και ονομάστηκαν "Αναρχικοί της Δεξιάς". 
Στις έρευνες, στην διαλεύκανση και στην σύλληψη των μελών σκοτεινό ρόλο αποπροσανατολισμού και συγκάλυψης έπαιξαν οι μυστικές υπηρεσίες, οι υπηρεσίες ασφαλείας και ο συνδετικός κρίκος των παραπάνω η πάρα-Τεκτονική Στοά P2.

Η Σημαία Των Brigate Rosse

Οι Ερυθρές Ταξιαρχίες- Brigate Rosse-BR, 1970-1981(-87) μαρξιστικής-λενινιστικής βάσης ξεκίνησαν σαν πυρήνες στα Μιλανέζικα εργοστάσια της Pirelli και της Sit-Siemens.  
O Renato Curzio υπολογίζει ότι περί τα 911 άτομα εξετάστηκαν και κατηγορήθηκαν ως μέλη των BR. Επιπλέον 200-300 ήταν αποσχισθέντα μέλη άλλων ενόπλων τρομοκρατικών οργανώσεων. 

Ο Aldo Moro κρατούμενος.

H γνωστότερη ενέργεια των BR υπήρξε η απαγωγή, κράτηση επί 55 ημέρες, ανάκριση, πολιτική/λαϊκή δίκη και τελικά δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού, ηγέτη της Ιταλικής Χριστιανοδημοκρατίας και εκ των πρωταγωνιστών του λεγόμενου "ιστορικού συμβιβασμού" με το ΙΚΚ και τον ηγέτη του Enrico Belriguer, Aldo Moro. 

Το πτώμα του Moro στο πορτ-μπαγκαζ του αυτοκινήτου.

Και στην περίπτωση των BR ο ρόλος των εκτραπέντων μυστικών και υπηρεσιών ασφαλείας, οι προσπάθειες συγκαλυψης και αποπροσανατολισμού των ερευνώ, οι σχέσεις με ξένες μυστικές υπηρεσίες CIA, MOSAD,  οι σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα (μαφία), και η συμμετοχή των ηγετικών ατόμων όλων των προαναφερθέντων στην P2 είναι ένα γεγονός άξιο προβληματισμού.Ο εκ της ηγετικής ομάδας των BR εργαζόμενος της Sit-Siemens και αυτουργός της ανάκρισης και τελικά της εκτέλεσης Moro, Mario Morretti 

Ο Mario Moretti

σε συνέντευξή του χρόνια μετά την καταδίκη του σε 9 φορές ισόβια, δήλωσε στην Ιταλική τηλεόραση ότι :

" Το σχέδιο δράσης των BR εξαντλήθηκε με τα χρόνια". 

Η τελευταία αυτή δήλωση μου έκανε μεγάλη εντύπωση και έσκαψα βαθύτερα στα συμβάντα της εποχής εκείνης στην Ιταλία. Τα ευρήματα πρέπει να ομολογήσω ότι παρουσιάζουν ανατριχιαστικές αναλογίες και "συμπτώσεις" με την Ελληνική πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων.

Έτσι το σχέδιο των BR εξαντλήθηκε, έσβησε, γιατί οι ελίτ (οικονομική, πολιτική, επιχειρηματική, εκκλησιαστική,κλπ.) πραγματοποίησαν, υλοποίησαν, ολοκλήρωσαν ΌΛΟΥΣ τους στόχους τους, χρησιμοποιώντας την τρομοκρατία ( αδιάφορο αν ήταν της αριστεράς ή της δεξιάς) ως εργαλείο πίεσης, εξαναγκασμού και πειθούς, περνώντας τα παρακάτω στάδια:

1. Την δόλια κατάρρευση των ισχυρών μονοκομματικών κυβερνήσεων (ιστορικός συμβιβασμός Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος-Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος- Aldo Moro- Enrico Berlinguer).
2. Την προώθηση και εφαρμογή ενός ευρύτερου πολιτικού σχεδίου (πέντα-κομματική κυβέρνηση), άνοιγμα της διακυβέρνησης( άρα της νομής της εξουσίας) και σε άλλες πολιτικές δυνάμεις.
3. Την εγκατάλειψη στην τύχη του και ολοκληρωτική απαξίωση και χλευασμό του "εξισορροπιστή" - "εγγυητή" της εφαρμογής του σχεδίου ηγέτη του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και επί 4 ετία !πρωθυπουργού  Bettino Craxi, ο οποίος πέθανε άρρωστος, πένητας, εξόριστος στο Hamamed της Τυνησίας, με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν μίζες χωρίς ιδιωτικοποιήσεις!
4.  Το ξέσπασμα του σκανδάλου με τις μίζες και η αποκάλυψη της ποσόστωσης 5/3/2 καταβολής μίζας στα κόμματα της Χριστιανικής Δημοκρατίας, Σοσιαλιστικού, Κομμουνιστικού (Tangentopoli).
5. Τις μεγάλες ιδιωτικοποιήσεις της δεκαετίας του 90.
6. Την άρση και κατάργηση των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων, με σειρά αντεργατικών νόμων.

Αναγόμενα στην Ελληνική πραγματικότητα τα προαναφερθέντα γεγονότα μπορούν άνετα να εφαρμοστούν ίσως αλλάζοντας την χρονική ακολουθία. Εκείνο όμως που με αφήνει έκπληκτο είναι η ανατριχιαστική ταύτιση των καταστάσεων και ο χειρισμός/χειραγώγηση της μάζας.

Δ.Κ.Αρβανίτης